کاهش خطر ابتلا به آلزایمر با درمان بیماری هایی مانند آپنه خواب و هایپوپنیا


به با درمان بیماری هایی مانند و . نماگویا – افراد مبتلا به باید به این مشکل اقدام کنند، زیرا اگر حتی به بیماری نیز مبتلا نبوده و هرگز نیز به این مبتلا نشوند، می تواند موجب شکل گیری مشکلات شناختی در آنها شود.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از عصر ایران، نتایج سه مطالعه نشان داده است که مشکلات تنفسی طی خواب ممکن است نشانه ای از خطر افزایش یافته برای ابتلا به باشند.

به گزارش “اوریدی هلث”، پژوهشگران به این نکته نیز اشاره داشته اند که هایی مانند و (تنفس کم عمق) ممکن است خطر ابتلا به زوال عقل را کاهش داده یا حداقل پیشرفت آن را کند نماید.

به گفته کیت فارگو، مدیر برنامه ها و مشارکت علمی در انجمن آمریکا، نکته جالب توجه درباره این سه مطالعه آن است که بر تغییرات بیولوژیکی در مغز متمرکز بوده که ممکن است زمینه ساز رابطه بین مشکلات خواب و باشند.

با این وجود، فارگو به این نکته اشاره داشته است که این مطالعات تنها ارتباطی بین مشکلات خواب و را نشان می دهند و نشان دهنده یک رابطه علت و معلولی نیستند. اما این امکان وجود دارد که توسعه پلاک آمیلوئیدی که نشانه ای از است موجب شکل گیری مشکلات خواب شود.

افراد مبتلا به باید به این مشکل اقدام کنند، زیرا اگر حتی به نیز مبتلا نبوده و هرگز نیز به این مبتلا نشوند، می تواند موجب شکل گیری مشکلات شناختی در آنها شود.

از هر ۱۰ مرد، سه نفر و از هر پنج زن، یک نفر را تحت تاثیر قرار می دهد. این شرایط زمانی شکل می گیرد که مسیر هوایی بالایی تقریبا یا به طور کامل بسته شده باشد، که مکث در تنفس هنگام خواب را موجب می شود.

در مطالعه، با افزایش توسعه پلاک بتا-آمیلیوئید در مغز مرتبط بوده است. به گفته پژوهشگران، مشکلات خواب آهنگ توسعه پلاک آمیلوئیدی را هم در افراد مبتلا به زوال عقل و هم در افرادی که به آن مبتلا نیستند، تسریع می کند.

به طور مشخص، پژوهشگران دریافتند که با افزایش رسوب بتا-آمیلوئید در مغز و کاهش بتا-آمیلوئید در مایع نخاعی مرتبط بوده است. همچنین، آنها افزایش سطوح پروتئین تاو – یکی دیگر از نشانگرهای – را مشاهده کردند.

در مطالعه نخست به رهبری آماندا شیم از کالج ویتون، پژوهشگران تجمع پلاک آمیلوئیدی در مغز بیش از ۵۰۰ نفر که به زوال عقل مبتلا نبودند را بررسی کردند.

یافته ها نشان داد که افراد مبتلا به مشکلات خواب نسبت به آنهایی که از مشکلات خواب رنج نمی بردند، دارای پلاک بیشتری هستند.

افزون بر این، تیم پژوهشی شیم ارتباطی بین پلاک و افرادی که حامل ژن APOE-e4 – یک عامل خطرآفرین ژنتیکی برای – بودند، پیدا نکردند.

به گفته شیم، این نشان می دهد که ممکن است به صورت مستقل با پلاک های مغزی مرتبط باشد.

در مطالعه دوم، مگان هوگان و همکارانش تجزیه و تحلیلی مشابه را انجام دادند که به بررسی اثرات مشکلات خواب روی نزدیک به ۸۰۰ نفر با نشانه های اولیه مشکلات حافظه و تفکر که به نام اختلال شناختی خفیف شناخته می شود، می پرداخت.

تیم هوگان نیز متوجه شد سطوح بتا-آمیلوئید در افرادی که مشکلات خواب داشتند بیشتر از آنهایی است که به این مشکلات مبتلا نبودند.

به گفته هوگان، اگرچه اختلال شناختی خفیف لزوما به زوال عقل منجر نمی شود، اما افراد مبتلا در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به یا دیگر انواع زوال عقل قرار دارند. این یافته ها نشان می دهد که ممکن است زوال شناختی را تسهیل کند.

در مطالعه سوم، تیم دکتر امینگو مایکل بوبو، شرایط دو گروهی که در مطالعه اول و دوم مورد بررسی قرار گرفته بودند و همچنین ۳۰۰ نفر مبتلا به را مورد مطالعه قرار داد.

تیم پژوهشی به ارتباط بین و سطوح بتا-آمیلوئید در بیمارانی با اختلال شناختی خفیف و در بیماران مبتلا به دست یافت. افزون بر این، توسعه پلاک در بیمارانی که مشکلات خواب داشتند، چه از عملکرد مغزی عادی برخوردار بوده یا اختلال شناختی خفیف داشتند، سریع‌تر صورت می گرفت.

همچنین، بتا-آمیلوئید در مایع نخاعی کاهش یافته و هر چه سریع‌تر در مغز افزایش یافته بود. سطوح پروتئین تاو نیز در میان افراد مبتلا به مشکلات خواب، چه عملکرد روانی عادی داشته یا به اختلال شناختی خفیف مبتلا بودند، افزایش یافته بود.

به گفته بوبو، مشکلات خواب که موجب می شوند مغز به میزان کافی اکسیژن دریافت نکند، ممکن است دلیلی برای افزایش توسعه پلاک باشند. از آنجایی که روش های درمانی موثر برای اختلالات خواب وجود دارند، یک روش برای پیشگیری بالقوه از ابتلا به و/یا پیشرفت آن خواهد بود.

(Visited 1 times, 1 visits today)

مطالب مرتبط:




پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.