گل و میوه افسنطین و درمانی برای مشکلات گوارشی


و برای . نماگویا به نقل از سلامتی، : گل‌ها کوچک، سفید رنگ، به طول ۵ تا ۷ میلی‌متر، ۲ لبی و بدون پایک بوده به صورت چرخه‌های کاذب کروی قرار گرفته‌اند.

درمان بسیاری از با گیاه

چرخه‌های کاذب گل به طول ۱/۵ تا ۲ سانتی‌متر بوده، به تعداد ۶ تا ۸ عدد روی هر یک از ساقه‌ها قرار دارند.

کاسه گل لوله‌ای، نمدی سفید، دارای ۱۰ دندانه درفشی است که رأس آنها به صورت عصایی به عقب برگشته است. جام گل سفید رنگ و کرک‌دار می‌باشد. میوه ۴ فندقه تخم مرغی، به طول ۱/۵ تا ۲ میلی‌متر، مثلثی نوک کند، صاف، خاکستری – قهوه‌ای با لکه‌های مرمری تیره‌تر و یا قهوه‌ای روشن است.

برگ‌ها، ساقه و ریشه : گیاهی علفی، چند ساله با ریشه دوکی چند سر و دارای بن ساقه غالباً چوبی می‌باشد. ساقه‌ها افراشته، منشعب، دارای ۴ گوشه کند، به ارتفاع ۴۰ تا ۶۰ سانتی‌متر بوده، ضخامت آنها در قاعده به ۷ میلی‌متر می‌رسد. انشعابات ساقه خمیده، گسترده، دارای ۴ گوشه کند و همانند برگ‌ها پوشیده از کرک‌های تنک می‌باشد.

برگ‌ها متقابل، نمدی، دمبرگ‌دار، مدور، چروکیده و دارای حاشیه‌ای با دندانه‌های نامنظم و رگه‌های مشخص در سطح تحتانی خود می‌باشند.

ویژگی‌ها: برگ‌های هنگام له کردن دارای بوی تیز بوده، شیره‌ای با بوی مشک مانند و مزه تلخ و سوزان دارند.

طبع گیاه:

گرم و خشک در درجه دوم.

رویشگاه:

این گیاه در مناطق مدیترانه‌ای و آسیای مرکزی به صورت بومی می‌باشد و در اروپای مرکزی نیز استقرار یافته است. گیاه مزبور به آمریکا، آفریقای جنوبی و استرالیا وارد شده است.

پراکنش در ایران: گلستان، مازندران، آذربایجان، کردستان، کرمان، خراسان، تهران، قزوین، سمنان

فرآورده‌ها

گیاه گلدار از خرداد تا شهریور جمع آوری می‌شود. سریع خشک کردن توصیه می‌شود.

برای تهیه دم کرده این گیاه می‌بایست آب جوش را به ۱ تا ۲ گرم از گیاه افزود، پس از ۱۰ دقیقه آن را صاف کرد. عصاره مایع گیاه نیز به صورت محلول (یک به یک) با اتانول ۲۰ درصد تهیه می‌شود.

مقدار : مقدار متوسط روزانه گیاه، ۴/۵ گرم گیاه یا ۳۰ تا ۶۰ میلی‌لیتر از عصاره تازه آن است. در صورت دم‌کرده گیاه می‌بایست ۱ تا ۲ گرم آن تا ۳ بار در روز استفاده می‌شود. مقدار عصاره مایع نیز ۲ تا ۴ میلی لیتر، ۳ بار در روز است.

بخش‌های دارویی:

انشعابات گل‌دار خشک شده، بخش‌های هوایی گل‌دار و تازه، گیاه کامل.

موارد و اثرات

.

بی‌اشتهایی.

از این گیاه برای سوء هاضمه، بی‌اشتهایی، نفخ و باد شکم، و همچنین نزله تنفسی استفاده می‌گردد. در طب سنتی گیاه مزبور به صورت خوراکی برای برونشیت حاد و مزمن، سیاه سرفه، آسم، سل، نزله ریوی، عفونت‌های تنفسی، اسهال، یرقان،بی‌بنیگی، قاعدگی دردناک و مقادیر زیاد آن به عنوان مسهل تجویز می‌گردد.

همچنین به صورت موضعی برای صدمات پوستی، زخم‌ها و جراحات و به عنوان غرغره برای عفونت‌های دهان و گلو به کار برده می‌شود.

طب سنتی اسلام و ایران:

پاک کننده سینه و ریه.

گشاینده گرفتگی‌های کبد و طحال.

مدر و Hadhaor.

سرمه کردن عصاره آن موجب افزایش قدرت بینایی می‌گردد.

استنشاق عصاره مذکور از راه بینی در یرقان مؤثر است.

ریختن آن در گوش دردهای کهنه عضو مذکور را مرتفع می‌سازد.

همچنین اثر ضد دندان درد نیز دارد.

قاعده‌آور، پاک‌کننده رحم و برطرف‌کننده انسداد کلیوی است.

طب هومیوپاتی:

در طب هومئوپاتی از این گیاه برای التهاب مجاری تنفسی استفاده می‌گردد.

موارد منع :

استفاده از این گیاه بارداری ممنوع است.

مطالب مرتبط:




پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*