× بستن تبلیغات

تصاویر شگفت آور از تکامل چهره ستاره کودک فیلم “هوش مصنوعی”

نماگویا – هیلی جوئل ازمنت با حضور در فیلم‌هایی چون «حس ششم» (ام نایت شیامالان) و «هوش مصنوعی» (استیون اسپیلبرگ) در کودکی به یک ستاره تبدیل شد.به گزارش سرویس سینمای جهان کافه‌سینما، ازمنت پیش از «حس ششم» چندین سال در سینما و تلویزیون مشغول بازیگری بود و از جمله نقشی هم در «فارست گامپ» (رابرت زمه‌کیس) بر عهده داشت. اما با بازی در «حس ششم» بود که بالاخره مورد تحسین قرار گرفت. به طوری که نامزد جوایز اسکار و گلدن‌گلوب بهترین بازیگر مرد نقش مکمل شد و چندین جایزه هم از انجمن‌های مختلف فیلم در آمریکا به دست آورد. بعد از آن هم با حضور در فیلم‌هایی چون «هوش مصنوعی» و «شیرهای دست دوم» به روند موفقیت‌آمیز خود ادامه داد. اما مطابق انتظار بعد از رسیدن به دوران نوجوانی و ایجاد تغییراتی گریزناپذیر در چهره معصومانه‌اش، کم کم به حاشیه رانده شد. این، سرنوشتی است که گریبان بسیاری از ستارگان کم سن و سال تاریخ سینمای جهان را گرفت. شرلی تمپل (که همین چند ماه قبل در ۸۵ سالگی از دنیا رفت) در چهار سالگی وارد عرصه بازیگری شد و خیلی زود جای پایش را به عنوان یکی از مهم‌ترین ستارگان دهه سی سینمای آمریکا سفت کرد. در دوره‌ای، تمپل که هنوز کمتر از ده سال سن داشت، پولسازترین ستاره سینمای آمریکا بود: حتی بالاتر از کلارک گیبل. اما افول او از اوایل دهه چهل شروع شد. تمپل بعد از بیست سالگی تنها در چهار فیلم ایفای نقش کرد که البته یکی‌اش «قلعه آپاچی» (جان فورد) بود.

d29e6a01f61459cb5c6ee7e3a2424526_XL

وضعیت جودی گارلند اسف‌بارتر بود. گارلند (که نمی‌شود حضور جادویی‌اش را در «جادوگر شهر از» فراموش کرد) در دهه سی محبوبیت حیرت‌انگیزی به عنوان بازیگر و خواننده پیدا کرد. تا جایی که در سال ۱۹۴۰ حتی یک اسکار افتخاری هم دریافت کرد. موفقیت گارلند تا میانه‌های دهه ۴۰ و با بازی در شاهکارهایی چون «مرا در سنت‌لوییس ملاقات کن» هم ادامه یافت. اما اوضاع برای او خیلی سریع رو به وخامت رفت. مطابق انتظار، گارلند هم با افزایش سن به حاشیه رفت. او یک بار با حضور در فیلم «ستاره‌ای متولد می‌شود» (جرج کیوکر) بازگشت غافلگیر کننده و باشکوهی به عرصه سینما داشت. گارلند برای بازی در این فیلم جایزه گلدن‌گلوب بهترین بازیگر زن فیلم‌های کمدی و موزیکال را دریافت کرد و خیلی‌ها او را شانس اصلی دریافت جایزه اسکار می‌دانستند. اما در حالی که گارلند در شب اسکار به خاطر تولد سومین فرزندش در بیمارستان حضور داشت و دوربین‌های زیادی در بیمارستان منتظر لحظه‌ای بودند که نام گارلند به عنوان برنده جایزه اعلام می‌شود، گارلند در عین ناباوری جایزه را به گریس کلی برای بازی در فیلم «دختر دهاتی» واگذار کرد. گارلند البته بعدها برای بازی در فیلم «محاکمه در نورنبرگ» یک بار دیگر نامزد اسکار شد، اما دیگر عملاً به پایان راه رسیده بود. چهره گارلند زودتر از چیزی که انتظار می‌رفت از ریخت افتاد و بعدها اخباری مبنی بر مشکلات روحی گارلند و استفاده او از داروهای آرام‌بخش منتشر شد. گارلند در سال ۱۹۶۹، کمتر از دو هفته بعد از چهل و هفتمین سالگرد تولدش، بر اثر مصرف بیش از اندازه دوروهای خواب‌آور و آرام‌بخش از دنیا رفت و بحث اتفاقاتی که آن ستاره نوجوان، معصوم و دوست‌داشتنی عرصه سینما و موسیقی را به اینجا کشاندند،‌ هنوز هم تمام نشده است. اخبار مختلفی که در مورد فشارهای وارده از او هنگام بازی در فیلم‌ها (از جمله فشار وارده از سوی استودیو بر او هنگام بازی در «جادوگر شهر از») منتشر شد، این بحث را مطرح کرد که وظیفه نهادها و استودیوهای سینمایی در قبال ستارگان حساس سینما چیست.

وضعیت میکی رونی در این زمینه از دیگران بهتر بود. رونی (که همین چند ماه قبل در ۹۳ سالگی درگذشت) بعد از بازی در چندین فیلم کوتاه، در اوایل دهه سی به شهرت رسید و خیلی زود به مهم‌ترین ستاره مرد نوجوان سینمای آمریکا بدل شد. حضور او در فیلم‌هایی چون «شهر پسران» (نورمن تاوروگ) و بازی در نقش شخصیتی به نام «اندی هاردی» در یک مجموعه فیلم، شهرت او را به اوج رساندند به طوری که رونی در سال ۱۹۳۹ جایزه‌ای ویژه هم از آکادمی اسکار دریافت کرد. طبیعتاً با گذر زمان محبوبیت رونی هم رو به افول گذاشت اما او به هر حال توانست جایگاه خود را به عنوان بازیگر نقش مکمل فیلم‌های مهمی چون «صبحانه در تیفانی» و «مرثیه‌ای برای یک سنگین‌وزن» حفظ کرده و در فیلم‌هایی چون «نلسن بچه صورت» هم نقش اصلی را ایفا کرد. رونی چهار بار نامزد دریافت جایزه اسکار شد که آخرینش به بازی در فیلم «اسب سیاه» در سال ۱۹۷۹ بازمی‌گشت. رونی در سال ۱۹۸۳ به پاس ۵۰ سال حضور مؤثر در سینما جایزه اسکار افتخاری را دریافت کرد و تا آخرین روزهای حیاتش به بازی در فیلم‌های سینمایی ادامه داد. قسمت سوم فیلم «شبی در موزه» و همچنین اقتباس جدیدی از ماجرای «دکتر جکیل و آقای هاید» با بازی میکی رونی در نوبت اکران هستند.

در میان بازیگران کودک یا نوجوانی که در یکی دو دهه اخیر به شهرت رسیده‌اند، به جز هیلی جوئل ازمنت می‌توان به مکالی کالکین اشاره کرد که در ده سالگی با بازی در فیلم «تنها در خانه» (کریس کلمبوس) به شهرتی باورنکردنی دست یافت. او برای حضور در این فیلم نامزد جایزه گلدن‌گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم‌های کمدی یا موزیکال شد و جایزه بهترین بازیگر نوظهور را از انجمن منتقدان فیلم شیکاگو به دست آورد. دستمزد کالکین در سال ۱۹۹۳ به ۵ میلیون و سال بعد به ۸ میلیون دلار برای بازی در هر فیلم رسید که بیشترین رقمی است که در طول تاریخ برای یک ستاره کودک در سینما پرداخت شده است. اما اوضاع برای او بسیار بد پیش رفت. فیلم‌هایش با موفقیت چندانی روبه‌رو نمی‌شدند و پدر و مادرش هم در سال ۱۹۹۵ از هم جدا شدند و این باعث دوری موقت کالکین از سینما شد و دیگر نتوانست به جایگاهش در اوایل دهه ۹۰ حتی نزدیک شود.

حالا انتشار تصاویر هیلی جوئل ازمنت که آنها را در ادامه این مطلب مشاهده خواهید کرد، یک بار دیگر به یاد ما می‌آورد که بسیاری از ستارگان کم سن و سال سینما، خیلی زود عملاً به یک خاطره تبدیل می‌شوند.

osment 1-caffecinema

osment 2-caffecinema

osment 3-caffecinema

osment 4-caffecinema

osment 5-caffecinema

osment 6-caffecinema

osment 7-caffecinema

برای مشاهده تصویر در اندازه واقعی روی عکس کلیک کنید

مطالب مرتبط




دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.